De Geest van de letter
Niet dat wij uit onszelf bekwaam zijn…onze bekwaamheid is Gods werk, die ons ook bekwaam gemaakt heeft om dienaren te zijn van een nieuw verbond niet der letter, maar des Geestes, want de letter doodt, maar de Geest maakt levend
2 Corinthiers 3:5 — 6
Een voorbeeld van liefde voor elkaar
Vandaag hoorde ik het iemand zeggen op de radio. Het was in zo’n klein toespraakje van een paar minuten. Hij zei: “de mensen worden weer gevoelig”.
Op zich denk ik inderdaad dat dat zo is. Maar een kanttekening is op zijn plaats. Want waar worden de mensen gevoelig voor?
De radiospreker doelde op het verlangen naar het zien van elkaars emoties. Mensen willen weer iets van het hart zien bij elkaar.
Blij zijn
Integendeel, verblijdt u naarmate gij deel hebt aan het lijden van Christus, opdat gij u ook met vreugde zult mogen verblijden bij de openbaring zijner heerlijkheid.,
1 Petrus 4:13
Houd dit maar eens een dag vol…
Wanneer je zo nu en dan een gesprek hebt, dat wat dieper gaat dan het reguliere geneuzel, komt vaak het humeur van de mens in het algemeen ter sprake. Het gevoelen is, dat men “minder” blij is. Ik zet dat tussen aanhalingstekens, omdat minder een relatief begrip is. Zeker in combinatie met blij-zijn. Maar zeker; de mens wordt harder. Dat uit zich in een toenemende intolerante houding. De mens heeft minder voor elkaar over. En het blijkt, dat humeur en tolerantie in dit geval verwant zijn aan elkaar.
Vanuit een wat meer bijbels perspectief, zou je kunnen zeggen, dat de liefde verkilt. Verkillen betekent zoveel als: de warmte verdwijnt er uit. Het vuur wordt niet meer gevoed. Net zoals er niets killer is dan een houtkachel, die halverwege de nacht uitgaat. De volgende morgen hangt er dan nog wel de geur van verbrand hout. Maar het is geen prettige geur. Het stinkt een beetje.
Bezigheid als therapie 2
Onder de laatste categorie, de echte zoekers, bevinden zich de meeste religieuzen en gelovigen in de kerken. Ook zij beseffen, dat er iets aan hun leven ontbreekt. Maar omdat hun denken geïmpregneerd is met de wens om zichzelf te bevredigen, zijn ook zij op zoek naar welvaart. Geestelijke welvaart.
Prachtig van binnen, maar wat als je dat aan de buitenkant niet kunt zien?
Vanwege ons belevingsgerichte denken, willen we bezig gehouden worden. Als we er maar niet meer aan hoeven te denken. Want als we er niet aan hoeven te denken, voelen we ons tevreden. Als die stem die voortdurend fluistert: “Ja, maar …” maar overstemd wordt.