Ondergedompeld in Christus.

Saulus van Tarsus

Als Paulus deze verzen op schrift laat stellen door Tertius, heeft hij reeds alles gezegd, waaraan wij denken als we het hebben over de Romeinenbrief: De rechtvaardiging door het geloof, de natuur van het volk Israël, de uitleg over het gestorven zijn met Christus en het leven in nieuwheid des levens, het vrij zijn van de wet.

De brief is geschreven, de envelop gaat er bijna omheen en de postzegel wordt al gelikt. En dan maakt hij deze opmerking tussendoor. En je zou hem makkelijk over het hoofd kunnen lezen. Maar juist in deze verzen laat Paulus het hart van zijn bediening zien. In de kern zegt hij: als Christus het niet door mij heen bewerkt, is het niet waard er over te spreken. Paulus spreekt van de enige bediening, die er in feite toe doet: hetgeen Christus door hem bewerkt.

Als Paulus het heeft over Christus dan heeft hij het niet over een doctrine, over een leerstelling. Nee, hij spreekt over een levende persoon. Een persoon die door hem zijn bediening gestalte geeft. Het is zijn dagelijkse ervaring. Het is de kracht achter zijn handel en wandel. In de Filippenzenbrief geeft hij aan, dat het leven voor hem Christus is. Anders gezegd: het leven voor Paulus, bestaat alleen maar uit Christus in hem.

Een nieuwe Naam

Toen Jezus bij zijn hemelvaart in de hemelen, de onzienlijke, geestelijke wereld, werd opgenomen, kreeg Hij een nieuwe naam: Heer! Een naam, die in het oude testament alleen maar voor God werd gebruikt. Hij, die de Zoon van God was en ervoor koos om mens te zijn, werd verhoogd. Maar er vond nog meer plaats: Hij zond zijn plaatsvervanger, die de tegenwoordigheid van Jezus Christus op deze aarde werkelijkheid maakt. Een aanwezigheid, die bestaat uit de kracht van een verrezen en verhoogde Heer.

Die tegenwoordigheid van de verheerlijkte Heer is er voor elke ware gelovige. Voor iedereen, die zijn vertrouwen stelt in Jezus Christus de Rots. Als je dat tot je laat doordringen, geeft het je een compleet ander beeld van je positie in deze wereld als Christen. Overal waar jij verschijnt en overal waar je spreekt van Jezus, breng je niet alleen een goed verhaal met je mee, maar ook Jezus als Koning der Koningen en Heer der Heren. Hij is het, die door je spreekt en zijn krachtige tegenwoordigheid door je heen toont.

Voor de meeste Christenen is het zo klaar als een klontje, dat hun redding puur genade is. Niet zij hebben er iets toe bijgedragen, maar het is God zelf, die naar hen heeft omgezien. Ongeacht hun status voor die tijd, heeft God zijn armen naar hen uitgestrekt en heeft hen aangenomen als zonen.

Opnieuw geboren

Maar daarna gebeurt er bij velen iets vreemds. Op het moment, dat ze als nieuw geboren het koninkrijk van God binnenwandelen, beginnen ze hun redding met terugwerkende kracht te verdienen. Net zoals bij een renteloze lening: Het kost je in principe niets, alleen de lening moet naderhand wel ingelost worden. Ze gaan een werk voor God doen. Het wordt trouwens vaak gezegd: ik doe het niet voor mezelf, maar ik doe het voor God.

Paulus, als ex-schriftgeleerde, wist wat het was om in de traditie en in de eigen kracht de eeuwigheid te verdienen. Hij was, vanaf zijn jeugd aan, doorkneed geworden in de Schrift. Hij kende de complete wet uit zijn hoofd. En toch zegt juist hij iets compleet anders: Christus door mij. Dan begrijp je wat Jezus bedoelde, toen Hij tegen zijn discipelen zei, dat Hij zijn kerk zou bouwen: Niet de discipelen zouden het doen, maar Jezus Christus zelf, door hen heen!

Niet alleen raak je buiten geestelijke adem, maar alles dat je in eigen kracht doet, gaat verloren. Ook kun je niet je redding verdienen, ook niet met terugwerkende kracht. Je hoeft je ook niet voor God te bewijzen. Dat hoefde je niet toen je nog in zonden leefde; dat hoef je dus ook niet nu je in nieuwheid des levens bent opgestaan.

Op weg

Maar, zul je nu zeggen, kun je dan met je armen over elkaar gaan zitten? Wordt er dan helemaal niets van je verwacht? Jawel, maar alleen maar dit: dat Christus in jou gestalte krijgt. Het gaat om afhankelijkheid. Het draait om het besef, dat we zonder Hem niets kunnen doen. Als Jezus het zelf al niet kon, hoeveel te meer zijn wij dan niet afhankelijk van Hem?

Maar om te wachten op Jezus, heb je inzicht en kennis nodig. Inzicht en kennis over de manier waarop Jezus Christus door jou heen wil werken. En dat inzicht en die kennis wil de Heilige Geest geven. Hij neemt het uit het Zijne en verkondigt het de gelovige. Ook de Geest zal van niets anders gewagen te spreken, dan van Jezus Christus als verheerlijkte Heer.

Ik ben van mening, dat de wereld niet zit te wachten op grote tekenen en wonderen. Er zijn er al genoeg, die de mensen in vervoering brengen met uiterlijke en kortstondige manifestaties. Het enige waar de wereld echt behoefte aan heeft, is: Christus. Ze wil Jezus zien, met eer en heerlijkheid gekroond. En hoe zou de wereld dat anders moeten zien, dan door jou en door mij heen?