Het Koninkrijk Gods.

Het zoeklicht.

Ik krijg van iemand bij ons in de kerk elk jaar een pakketje zoeklichten. Nee, geen doos vol met lampen, maar een jaargang tijdschriften. En aangezien Het Zoeklicht elke twee weken verschijnt, zijn het er nog al wat.

In elk nummer van Het Zoeklicht wordt ruim aandacht besteed aan Israël. Dat is zo, omdat het blad is "gewijd aan het onderzoek der Schriften en het letten op de tekenen der tijden". En Israël neemt, als het gaat om de tekenen der tijden, in de beleving van de zoeklichten een prominente plaats in. Om die reden worden uiteraard de reizen naar Israël gepromoot. Nu staat het natuurlijk iedereen vrij om naar Israël op vakantie te gaan zo vaak men wil en kan. Persoonlijk roept het bij mij wel wat vragen op als het de vorm aan gaat nemen van een bedevaart, zoals de Moslim die kent naar Mekka.

Naar het land van God.

Zo las ik in de aankondiging van weer een reis door Peter Kits in het nummer 23 van 2001 de volgende zinsnede: "Het zou fijn zijn als ook u een keer met een Zoeklichtreis mee ging door het land van God". En het was daar, waar ik een beetje bleef hangen. Het is dan ook zo, dat alles maar zo zonder meer wordt geschreven of gezegd. De vraag die ogenblikkelijk bij mij opkwam was, of Israël wel het land van God is? Iemand met een oppervlakkige kennis van het Woord van God, zal misschien geneigd zijn om die vraag met "ja" te beantwoorden. Maar als men er wat dieper over nadenkt, kom je tot de conclusie dat Israël in het geheel niet het land van God is.

Nageslacht.

Overal in de Schrift wordt benadrukt, dat God het land aan Abraham en zijn nageslacht geeft. God heeft zich nooit het land Israël toegeëigend. En zelfs Abraham kreeg de opdracht om er "als een vreemdeling te wonen". Met andere woorden: Abraham zelf is in Israël (toen nog Kanaän) nooit thuis geweest.

De schrijver van de brief aan de Hebreeën geeft aan, dat Abraham in plaats van het aardse land, een hemelse stad zocht, waarvan God zelf de bouwmeester was. In het prachtige boek Jesaja staat het er als volgt: "Jesaja 14:32 Wat zal men dan de gezanten des volks antwoorden? Dat de Here Sion gegrondvest heeft en dat daarin de ellendigen van zijn volk zullen schuilen.." Op de keper beschouwd is er zelfs alleen maar sprake van een stad, waarvan God de eigenaar is.

Op die manier wordt het duidelijk dat het gaat om een plaats die bestaat uit mensen. De stad van God bestaat uit mensen, die door het geloof er hun intrek hebben genomen. Ze vieren feest, want God is in hun midden.

Een ontmoeting met God.

Voor een bezoek aan die stad zul je niet te rade gaan bij de reisleiders van het Zoeklicht. Want zij leiden je in een land, waar wel wat historie te vinden is, maar waar God geen claim voor zichzelf heeft liggen. Het is ongetwijfeld een leerzaam bezoek. Voor een ontmoeting met God, hoef je in elk geval niet zover weg. Op elke plaats waar je de knieën kunt buigen, kun je Jezus Christus, Gods Zoon, tegenkomen. En Hij zal je reisleider willen zijn in de stad waarvan God de Vader de bouwmeester is: het Hemelse Jeruzalem.