God ontmoeten "Wie in de Zoon gelooft, heeft eeuwig leven; doch wie aan de Zoon ongehoorzaam is, zal het leven niet zien, maar de toorn Gods blijft op hem." Johannes 3:36 | Jezus zegt: "Ik ben tot een oordeel in de wereld gekomen" |
Alleen via JezusHet is van belang te onderkennen dat er bij ieder mens een verlangen is naar een openbaring van God en te begrijpen waar dit verlangen vandaan komt. Vanaf het begin der mensheid zoekt men al naar het Hogere. Er is iets in de mens, dat hem vertelt dat hij er niet zomaar is. Zijn "zijn" of "bestaan" heeft een doel. Ieder mens is daarvan in meer of mindere mate van overtuigd. Er zijn er wel, die het ontkennen. Maar dat is veel meer zoiets als je kop in het zand steken. Wat je niet ziet, bestaat ook niet, denkt de struisvogel. En als het niet bestaat, hoef je er ook niet over na te denken, laat staan er rekening mee houden:
De mens is zich dus diep in zijn hart bewust van een Godheid. Maar niet alleen dat. Hij weet ook, dat er tussen hem en God geen relatie is:
Maar hij ervaart dat als een gemis. Je hebt het niet, maar het voelt alsof het er wel hoort te zijn. Met andere woorden: de mens ervaart het ontbreken van een relatie met God als een niet-normale toestand. Hij zal dus, tenminste als hij er niet zijn ogen voor sluit, op zoek gaan naar een herstel van de relatie. Sommigen zoeken hun hele leven lang. Dat op zoek gaan naar het herstel van de relatie zie je in elke godsdienst terugkomen. Er is altijd een hartstochtelijk zoeken naar God. En meestal uit men dat door zich te onderwerpen aan allerlei geboden en wetten. Men houdt zich aan regels omdat men denkt daarmee de god, die men zo zoekt, gunstig te kunnen stemmen. Men gaat er van uit, dat de god er een welgevallen aan heeft, dat de mens door het stof kruipt en zich onderwerpt aan veelal lastige en vaak onmenselijke (en onhoudbare) geboden. Overigens vindt men deze gedachten ook terug bij de oudere Christelijke religies. Ik bedoel daarmee, de meer traditionele godsdiensten, die dateren uit de reformatie en de contra reformatie. Waarom dat zo is, zal ik later nog uitleggen. |
VerlangenIn elk geval weet de mens diep in zijn hart, dat het tussen hem en de Schepper niet in orde is. En daarom doet hij alles om die breuk te herstellen. Dat hij daarbij denkt, dat er altijd boete moet plaatsvinden, komt omdat de toorn Gods op hem rust. De mens is zonder God in grote nood. En hij ervaart dat als een vloek, als wanhoop en als een grenzeloos gevoel van eenzaamheid. Vervloekt zijn, betekent dat je overgeleverd bent aan de heerschappij van de satan. De toorn Gods is dus het overgeleverd zijn aan het rijk der duisternis. Het is de donkerte. De vloek. Het uitzichtloze. Ieder mens zonder God ervaart dat in meer of mindere mate. God van zijn kant heeft zich echter niet onbetuigd gelaten. Wetende dat de mens op geen enkele wijze zelf in staat is, om zich onder de vloek, of de toorn Gods, uit te worstelen, heeft Hij in de volheid van de tijd (een uitdrukking voor "het juiste moment") gekozen voor de weg van de verzoening: Hij zond zijn Zoon, Jezus Christus naar deze wereld:
Deze, geboren in Betlehem, in Israël groeide op en manifesteerde zich weldra als de Messias, de Verlosser. Door Zich over te geven in de handen van zijn beulen en te sterven aan een kruis, werd deze Jezus voor alle mensen een oorzaak van eeuwig heil:
Betekent dit, dat ieder mens dan ook per definitie behouden is van de toorn? Nee, zo simpel ligt het niet. Onze tekst geeft al aan, dat de mens zonder Jezus Christus onder de toorn ligt. En dat, wanneer hij zich niet bekeert tot de Redder der wereld, Jezus Christus, die toorn op hem blijft. Dat betekent dus, dat alleen die mens, die zich tot Jezus wendt, behouden is:
Dat is wat de bijbel bedoelt met "geloven" in de Zoon. Het gaat er dus om, dat je de Zoon, dat is Jezus Christus, aanvaardt als de Enige, door God persoonlijk aangewezen, Weg tot het leven. Wil je die weg gaan, dan ben je behouden. Wil je die weg niet gaan, dan blijf je in de situatie, waarin je al bent: onder de vloek en onder de toorn. De consequentie is echter wel, dat je dan dus ook je hele leven op zoektocht zult blijven. In dit geval zijn er niet vele wegen die naar Rome leiden. Er is maar één Weg om te komen tot het leven, en dat is Jezus Christus. |




