De bereidheid.

Twee kanten van de medaille.

In het gedeelte dat we deze week behandelen, gaat het over twee zaken. Twee kanten van de medaille. Dat is het kenmerk van een medaille.

Elke zijde vertelt iets anders, maar ze kunnen, noodzakelijkerwijs ook niet zonder elkaar. De twee kanten, die we bedoelen zijn: horen en geloven. De vorige keer hebben we aandacht besteed aan het feit, dat de mens van nature weet, dat hij zich zonder de aanwezigheid van God in zijn leven eenzaam en alleen voelt. En niet alleen voelt: hij is het ook concreet. Net als Adam die er achter kwam, dat hij zonder Eva niet compleet was, zo weet de mens ook dat hij zonder God ook alleen is. Nu is het bijzondere, dat Adam, zodra hij Eva zag, wist dat zij het was waar hij al die tijd al naar uit had gezien. Hij wist dat pas toen Eva er was.

• Genesis 2:23: "Toen zeide de mens: Dit is nu eindelijk been van mijn gebeente en vlees van mijn vlees; deze zal `mannin' heten , omdat zij uit de man genomen is."

Als God voor die tijd aan Adam zou hebben gevraagd wat hij zo zeer miste, had Adam alleen maar een voorbeeld kunnen geven uit de dierenwereld. Hij zag daar de relatie tussen de dieren. Maar Adam wist ook, zonder dat hij daar uit ervaring achter was gekomen, dat hij geen relatie wilde met een dier, dus ook niet met een aap.

Vermogen

De mens heeft een van God gegeven vermogen mee gekregen, om het Woord van God te herkennen wanneer dat op hem afkomt: Hij kan horen. En dan niet met zijn natuurlijke oren, maar met zijn geestelijke oren. De oren van zijn hart, zouden we met bijbelse beeldspraak kunnen zeggen. Het is niet zo, zoals sommigen wel beweren, dat de één het herkent en de ander niet, omdat de één door God is uitverkoren en de ander verworpen. Een systeem van uitverkiezing, telt hier niet mee. Ieder mens kan het Woord van God horen. We laten hierbij buiten beschouwing, dat de tegenstander, de satan, ook het gehoor van de mens kan toesluiten: we komen hier later op terug. Voorlopig gaan we er van uit, dat we over een normale situatie spreken en dat het Woord van God kan worden gehoord.

Wanneer het Woord klinkt, is voor ieder mens verschillend. De omstandigheden en situaties hebben we nu eenmaal niet in de hand. Het bijzondere is echter, dat elk mens het herkent op het moment, dat het zover is. Dat kan tijdens een prediking zijn, maar ook via een gewoon gesprek thuis of op straat. Het kan op de TV zijn, maar ook tijdens een bezoek aan een site op het Internet. Het kan gebeuren, wanneer je aan het winkelen bent, maar ook tijdens een wandeling in het bos of op het strand. Het kan een Woord zijn, dat al jaren geleden naar je toe is gekomen, maar het kan ook een Woord zijn, dat je voor het eerst hoort. De wegen van God zijn, wat dat betreft, ondoorgrondelijk en blijkbaar specifiek toegesneden op de individuele situatie van de mens op dat moment. De tijd is op dat moment rijp.

Je zou kunnen zeggen: het is voor die mens "de volheid van de tijd". Het gaat er echter om, dat wanneer het Woord klinkt, dat de mens ook hoort. Het horen, dient namelijk te worden gevolgd door een actie: geloven. Als het Woord er is, dan wil het ook herkend, maar ook erkend worden. Dat is geloof! Je kunt namelijk het woord van God horen, maar er vervolgens niets mee doen . Met andere woorden: het Woord van God vraagt om gehoorzaamheid. En gehoorzaamheid, betekent actie. En actie betekent: geloof.

Beschikbaar

Onze tekst geeft aan, dat er eeuwig leven beschikbaar is voor hem die het Woord hoort, maar er ook geloof aan hecht. Je moet het voor waar houden. En in dit geval betekent: het voor waar houden, net zoveel als: geloven dat het tot ontwikkeling komt. We zullen dat nader toelichten. Veel mensen horen het Woord van God. Ze hechten er ook waarde aan. Maar ze geloven vervolgens niet, dat het voor hen geldt. Ze denken, dat het wel waar is voor een ander, maar niet voor hun. Dat komt, omdat ze eigenlijk hun oren niet kunnen geloven.

Ze denken zo minderwaardig over zichzelf, dat ze zich niet kunnen voorstellen, dat God in hen geïnteresseerd zou zijn. Dat is wat Jezus bedoelt, als Hij aangeeft, dat degene die het woord hoort, ook moet geloven in Hem die Jezus heeft gezonden. Het gevolg is dat je over gaat in het eeuwige leven. Er ontstaat kwaliteitsleven. Het oordeel waar je deel van uitmaakte, dat wat scheiding bracht in je leven, wordt opgeheven. Je gaat over van de dood ( het oordeel) over in het (eeuwige) leven ( de acceptatie door God).

Als je het niet losmaakt van je gevoelens, ontstaat er tussen jou en God een soort haat - liefde verhouding. Aan de ene kant wil je het eigenlijk afwijzen (omdat je ook afwijzing ervaart), aan de andere kant kun je ook niet zonder (omdat je weet, dat je God nodig hebt)

Dat is dus niet een kwestie van gevoel, maar van accepteren. En een kwestie van belijden! Jezus zegt hier, dat je nadat je het Woord hebt gehoord, over bent gegaan van de dood in het leven. Er is geen oordeel meer. Dat is een feit. Het hangt niet af, van wat je voelt of zelfs niet van wat je gelooft. Het is waar, omdat Jezus het zegt. Het is niet waar omdat jij het gelooft. En gevoelens spelen hier helemaal geen rol. Maar ook is het niet belangrijk, wie je bent of wat je bent. Of je nu veel of weinig zonde in je leven kent of hebt gekend. Dat is allemaal niet belangrijk. Het gaat er om, dat je accepteert dat het Woord dat Jezus spreekt namens zijn Hemelse Vader, ook voor jou geldt als een Woord dat speciaal voor jou wordt gesproken. Jezus en God de Vader hebben jou lief: Heel persoonlijk en zonder voorbehoud.