De eerste opstanding (deel 3)

Deel aan God hebben: Het bewijs.

Deel hebben aan God door de Heilige Geest is, niet meer van verre staan, maar toegetreden zijn tot de troon van de genade:

• 1 Johannes 2:25: "En dit is de belofte, die Hij zelf ons beloofd heeft: het eeuwige leven."

In feite is de uitstorting van de Heilige Geest een bewijs, een onderpand, dat ons is gegeven. Aan de Corintiërs schrijft Paulus:

• "Want hoeveel beloften Gods er ook zijn, in Hem is het: Ja; daarom is ook door Hem het: Amen, tot eer van God door ons. Hij nu, die ons met u bevestigt in de Gezalfde en ons heeft gezalfd, is God, die ook zijn zegel op ons gedrukt en de Geest tot onderpand in onze harten gegeven heeft."

De Heilige Geest, zoals die aan de gemeente is gegeven, is als het ware een deel van iets, dat in volheid nog moet worden overhandigd. Paulus geeft aan, dat het werk als het ware nog niet zijn uiteindelijke grootte heeft bereikt:

• "Want wij, die nog in een tent wonen, zuchten bezwaard, omdat wij niet ontkleed, doch overkleed willen worden, opdat het sterfelijke door het leven worde verslonden. God is het, die ons juist daartoe bereid heeft en die ons de Geest tot onderpand gegeven heeft."

Kwetsbaar

Vandaag de dag leven wij nog in een kwetsbare en tijdelijke hoedanigheid, die hij omschrijft als een tent. Aan de Efeziërs schrijft hij:

• "In Hem zijt ook gij, nadat gij het woord der waarheid, het evangelie uwer behoudenis, hebt gehoord; in Hem zijt gij, toen gij gelovig werdt, ook verzegeld met de Heilige Geest der belofte, die een onderpand is van onze erfenis, tot verlossing van het volk, dat Hij Zich verworven heeft, tot lof zijner heerlijkheid."

Met andere woorden: de Heilige Geest die ons als trooster! is gegeven, fungeert als onderpand van iets dat nog moet komen. Uiteindelijk zal dat resulteren in een doorbraak van het Goddelijk leven in de gelovige. Tijdens dat evenement zal het sterfelijke worden verslonden in de onsterfelijkheid. Onze broze en kwetsbare lichamen zullen overgaan in iets, waarvan we alleen nog maar kunnen zeggen, dat het alle menselijke voorstelling te boven gaat. Paulus in zijn brief aan de Romeinen:

• "Gij daarentegen zijt niet in het vlees, maar in de Geest, althans, indien de Geest Gods in u woont. Indien iemand echter de Geest van Christus niet heeft, die behoort Hem niet toe. Indien Christus in u is, dan is wel het lichaam dood vanwege de zonde, maar de geest is leven vanwege de gerechtigheid. En indien de Geest van Hem, die Jezus uit de doden heeft opgewekt, in u woont, dan zal Hij, die Christus Jezus uit de doden opgewekt heeft, ook uw sterfelijke lichamen levend maken door zijn Geest, die in u woont."

Hier wordt het dualistische karakter van de Christen duidelijk. Het lichaam, dat dood is vanwege de zonde. De geest, die leeft vanwege de inwoning van de Heilige Geest. Van buiten zwak; van binnen krachtig.