GELOOF EN LOGICA

Voor velen zijn geloof en log­ica twee ver­schil­lende en onv­erenig­bare groothe­den in het menselijk denken: Als je gelooft, moet je logisch denken uitschakelen. Het heeft te maken met de gedachte dat log­ica bij de zicht­bare en dus bereken­bare wereld hoort en geloof deel uit­maakt van de onzicht­bare en onberekenbare. Op zich lijkt dat logisch. Het betekent dat velen hun geloof niet kun­nen uit­leggen. Je gelooft het of niet en als een ander het niet gelooft, dan is er niets dat je gebruiken kunt om die ander te over­tu­igen. Ik laat hier­bij bewust de Heilige Geest buiten beschouwing. Deze is in staat om harten te ope­nen en te tonen wat alleen met geeste­so­gen te zien is. Hier­door kun je over­tu­igd raken van een bepaalde waarheid, die je echter niet kunt uit­leggen. Uit­er­aard komt dit aspect nog te sprake als we het hebben over het ‘geloof dat God schenkt’.

EEN DENKFOUT

Maar als het gaat om de struc­tuur van denken van de mens, dan zijn geloof en log­ica geen twee aparte groothe­den. Log­ica is een meth­ode om ervarin­gen om te zetten in uit­gangspun­ten. Het is, sim­pel gezegd, de wet van oorzaak en gevolg. De log­ica kun je gebruiken om op basis van eerdere ervarin­gen, nieuwe ervarin­gen te voorspellen.

Het geloof is verwachten dat die nieuwe, nog niet opgedane, ervar­ing ook werke­lijkheid wordt. De log­ica geeft de weg aan, waar­langs die nieuwe ervarin­gen werke­lijkheid kun­nen wor­den. Als je geloof en log­ica naast elkaar zet, kun je zeggen, dat geloof het doel aangeeft en dat log­ica de manier is om dat doel zo effi­ciënt mogelijk te bereiken. Als je van God geloof ont­vangt, krijg je de energie om in beweg­ing te komen er gratis bij.

DOOR GOD GEGEVEN

De mens is door God gemaakt. Dus ook de manier van denken, het logisch en sys­tem­a­tisch real­is­tis­che the­o­riën uitwerken, is door Hem gegeven. Zon­der logisch denken, kun­nen we, als mensen, niet met elkaar, maar ook niet met God, communiceren.

In de onderliggende artikelen-reeks, zullen we aller­lei waarhe­den, opnieuw door­denken. We zullen daar­bij de plat­ge­tre­den paden ver­laten en vast­geroeste dogma’s eens losweken en opnieuw beo­orde­len op inhoud.

Het uit­gangspunt is daar­bij uit­er­aard de Schrift en niet de menin­gen van kerkgenootschap­pen of denom­i­naties. Het waarhei­ds­ge­halte wordt namelijk niet in eerste instantie bepaald door hoe Calvijn of Luther (en anderen) er over dachten, maar door op een logis­che wijze Schrift met Schrift te vergelijken.

Ik ben van mening, dat op die manier elk ‘dogma’ of van een duidelijk fun­da­ment kan wor­den voorzien of rijp moet wor­den geacht voor de prulle­bak. Het punt is namelijk dat een Calvijn of Luther zich wel kun­nen ver­gis­sen, maar de Schrift niet.

Daar­naast, en dat is zeer belan­grijk, spreekt de Schrift heldere voor iedereen begri­jpelijke taal. Je hoeft geen acad­emis­che titel te hebben, om de inhoud te ver­staan van Gods waarheid, die Hij heeft laten vast­leggen in de Schrift.

INZICHTEN

Ook inzichten, waar­van men de Heilige Geest als bron verwacht, bewe­gen zich langs de regels van de log­ica. Uit­er­aard is het zo, dat vele inzichten niet eens in het hart van de mens opkomen, als God zelf niet het ini­ti­atief daar­toe zou nemen. Dat bedoelt de Schrift wan­neer zij ‘de wegen van God onnaspeur­baar noemt’. Maar als God iets aan de mens open­baart, houdt Hij zich ook aan de regels van de menselijke log­ica. Dat doet Hij, omdat de mens er anders niets van zou begri­jpen. En we weten: ‘wat we niet begri­jpen, dat slaan we over’.

ALLE WEGEN LEIDEN NAAR … CHRISTUS

Velen geloven, dat er nog wel wat meer is dan geloof alleen. Nu zal dat ongetwi­jfeld zo zijn, maar er is maar één Chris­tus. Dat is onafhanke­lijk van hoe je met Chris­tus omgaat.

Ik bedoel daarmee te zeggen, dat het plaatje of de avatar (om het mod­ern uit te drukken) dat we van Hem maken in feite niets zegt van Chris­tus zelf. Het orig­i­neel past zich niet aan. Als er iets niet klopt, dan is dat met het beeld dat we van dat orig­i­neel hebben gemaakt.

De bij­bel geeft aan dat God heeft gespro­ken IN de Zoon. Dat betekent, dat God zelf in Chris­tus een (voor)beeld heeft gecom­mu­niceerd van hoe Hij vindt dat de Mens er uit hoort te zien. In dat opzicht is Chris­tus een pro­to­type, een voor­beeld. Of liever gezegd: de maat­staf of mal waaraan de kwaliteit van elk vol­gend prod­uct aan wordt getoetst.

Chris­tus is Degene in Wie God een wel­be­ha­gen heeft. Er zal dus na Hem ook nie­mand meer zijn, die zijn plaats kan innemen. Chris­tus is in elk geval de laat­ste con­cre­tis­er­ing van Gods spreken. Van­daar dat de bij­bel zegt, dat Chris­tus werd geopen­baard in de vol­heid van de tijd.

De tijd (of geschiede­nis van de Mens) vindt het ijkpunt in Chris­tus. Ook wat er in onze tijd aan geschiede­nis wordt geschreven, is gere­la­teerd aan de komst van Chris­tus aan het begin van onze jaartelling. Er komt geen nieuwe ronde met nieuwe kansen en nieuwe regels.

JC 4 DUMMIES

Een dum­mie is iemand die op een enigszins naïeve wijze met iets onbek­end is. Onbek­end met Jezus, in dit geval. Nu is het zo, dat in de loop van de tijd er vele Chris­tussen door velen zijn gep­re­sen­teerd. Per slot van reken­ing ligt er bijna 2000 jaar tussen ons en de geboorte, leven en han­de­len van Chris­tus zelf. 2000 Jaar waarin van alles is geroepen en vast­gelegd in dogma’s. Het zijn echter niet meer dan inter­pre­taties van mensen, die zich al dan niet zelfzuchtig met de per­soon Chris­tus hebben bezig gehouden.

Willen we werke­lijk weten wie Jezus is, dan zullen we moeten terugk­eren naar de bron: de bij­bel. Maar de enige juiste wijze om de bij­bel te raad­ple­gen, is met een een­voudig en leergierig hart. Maar ook met een berei­d­heid om vast­geroeste visies en inter­pre­taties los te laten, die zich in de loop van de tijd zo hard­nekkig in ons denken hebben vastgezet.