Om zijn moeit­evol lij­den zal hij het zien tot verzadig­ing toe; door zijn ken­nis zal mijn knecht, de recht­vaardige, velen recht­vaardig maken, en hun ongerechtighe­den zal hij dragen.

Jesaja 53:11

Er staat geschreven …

Maar al die gebeurtenis­sen, alhoewel in het jaar op ver­schil­lende momenten gevierd, staan in geen enkel opzicht los van elkaar. Ze zijn van elkaar afhanke­lijk, zoals eb en vloed, zomer en win­ter en dag en nacht. De één kan niet zon­der de ander bestaan. En vanzelf­sprek­end wil ik in deze weekmed­i­tatie geen waarde-oordeel of pri­or­iteit aan één of meerdere feestda­gen toeken­nen. Maar deze week wil ik wat meer over goede vri­jdag te zeggen.

In de peri­ode die ligt voor goede vri­jdag wordt in de kerk veelvuldig stilges­taan bij het lij­den van onze Heer. En omdat we er tegen­wo­ordig, in de tijd gezien, redelijk ver van­daan staan, wordt de kruis­dood vaak breed uit geme­ten. Ik kan me een prediker herin­neren, die in zeer plas­tis­che en tot de ver­beeld­ing sprek­ende bewo­ordin­gen uiteen­zette hoe ver­schrikke­lijk het ster­ven aan een kruis wel niet was. Zijn gehoor was op het eind van zijn predikatie tot tra­nen toe geroerd en men voelde bij wijze van spreken de nagels in de eigen polsen ges­la­gen wor­den. Vooral het moment waarop uit­ge­breid uit de doeken werd gedaan., welke krachten er op het lichaam van de vero­ordeelde gin­gen werken, wan­neer het kruis recht overeind werd gezet en in het gat van de schedelplaats plofte, veroorza­akte een golf van ontzetting.

Lees verder →

Als Ik bij de Vader ben, zal Ik mijn Plaatsver­vanger sturen. Dat is de Heilige Geest, de bron van alle waarheid. Hij komt uit de Vader en zal u alles over Mij vertellen.

Johannes 15:26

Hoe een ervar­ing uit te beelden?

Er vlak voor

Zo vlak voor Pinksteren kijken wij er vanuit ons 20e eeuwse per­spec­tief heel anders tegen aan dan de discipe­len bijna 2000 jaar geleden.

Als Jezus zijn onder­wijs aan­gaande het Koninkrijk der Heme­len ten einde heeft gebracht, staan ze daar uitein­delijk met z’n hon­der­den op die heuvel. Het is een hele gemeente bij elkaar. Ze zijn daar verza­meld rond hun Meester, die nu bezig is zijn laat­ste woor­den tot hun te richten. We kun­nen ons voorstellen, dat de lucht bezwangerd is van verwacht­ing. Immers, Jezus Chris­tus heeft alles gezegd en hoe gaat het nu verder?

De discipe­len zijn dan ook één groot vraagteken. “Here, is het dan nu het moment, dat U het kon­ingschap voor Israël gaat her­stellen?” Het antwo­ord van Jezus klinkt als een doo­d­doener: “Wacht af”. De vraag van de gemeente was overi­gens geheel legi­t­iem. Bij de pre­sen­tatie van het Koninkrijk der heme­len, wordt uit­er­aard ook gespro­ken over een Koning.

Die Kon­ing, dat is Jezus Chris­tus, zoveel is wel helder. Maar een kon­ing heeft ook een par­lement, een regering. En het was de discipe­len wel duidelijk gewor­den, dat zij die regering zouden vor­men. Per slot van reken­ing moest het Koninkrijk van God de hele aarde gaan omvat­ten. En dat zou Jezus niet alleen willen doen. Daar had Hij hun bij nodig. Dus: “Here, wan­neer geeft U het startsein?”.

Lees verder →