Verbonden met God (3)
Deze beker is het nieuwe verbond in mijn bloed, die voor u uitgegoten wordt
Lucas 22:20b
Het laatste avondmaal van Davinci
Jezus kwam om ons allemaal te vertegenwoordigen.
Zijn naam is Immanuel: God met ons.
Jezus was compleet mens en toch ook compleet God.
Als mens werd Hij de verbondsvertegenwoordiger van heel het menselijk geslacht.
En vanwege zijn Goddelijkheid, kon Hij dat ook werkelijk zijn.
Op de avond voordat Jezus leed en stierf, nam Hij een stuk brood en een glas wijn. Iedereen in die dagen wist, dat het een verbondsmaaltijd was. Hij liet het brood rondgaan. Hij liet de beker rondgaan en sprak de woorden die boven deze meditatie staan. Iedereen die op dat moment aanwezig was, wist: dit is verbondstaal.
Als Jezus naar het kruis gaat, doet Hij dat in plaats van ons. Hij sluit het verbond met God met ons en voor ons. Wat heeft het menselijk geslacht het meeste nodig? Dat de zonden vergeven worden, dat de macht van de satan over ons leven wordt verbroken, het menselijk geslacht heeft Leven nodig. Maar we hebben meer nodig dan dat: We hebben een hart nodig, dat graag doet wat God wil. We hebben een persoonlijke relatie met God nodig. Kort gezegd: De mens heeft het nodig om 1 te zijn met God.
Het verbond dat David met Jonatan had gesloten, strekte zich uit tot Mefiboset. Alhoewel deze er in de verbondssluiting in geen enkel opzicht deel aan had gehad, was hij er volledig bij betrokken. Ondanks zijn vijandschap mocht hij delen in de gunstbewijzen die voortkwamen uit het pact dat zijn vader en David hadden gesloten.
Het litteken in de pols van David was er het bewijs van. Steeds als er een zweem van twijfel in het hart van Mefiboset opkwam, was dat litteken voldoende om die twijfel weer bij hem weg te halen. Het heeft zijn leven veranderd. Juist vanwege het verbond kon hij niet meer degene zijn die hij daarvoor was. Misschien kreeg hij wel uitnodigingen uit Lo-debar om er terug te keren. Maar dat kon hij niet meer. Zijn status was compleet veranderd. Oude gewoonten moest hij afleggen, om er nieuwe voor in de plaats te krijgen.
Vanzelfsprekend was ook de houding van Mefiboset ten opzichte van David veranderd. Hij was had ontdekt, dat de gedachten die hij over hem had, in het geheel niet klopten. In plaats van haatdragend was David liefdevol. In plaats van op zijn leven uit te zijn, had David het leven van Mefiboset rijk gemaakt. In plaats van hem alles af te nemen, had David hem alles overvloedig gegeven. Nee, Mefiboset kon je nu niets meer wijs maken over David. Uit eigen ervaring had hij nu geleerd, wat voor vlees hij in de kuip had.
En dan te bedenken, dat hij er niets maar dan ook niets aan had bijgedragen. In geen enkel opzicht was Mefiboset in staat geweest om te zeggen, dat hij het had verdiend. Nee, integendeel: ondanks zijn houding was hem, vanwege zijn vader, alles ten deel gevallen.
Het verbond dat David met Jonatan gesloten heeft, is een bijna volmaakt beeld van het verbond dat God met ons heeft gemaakt. In elk deel heeft het een link tussen ons leven en dat van hen.
Je zou kunnen zeggen, dat wij zijn geboren in de familie van Saul. Het hele menselijk geslacht is bang voor God. Dat hebben we via Adam geleerd. Adam en Eva renden weg voor God in de hof van Eden. En het hele nageslacht van Adam is op de loop gegaan voor God. Vervuld van vrees. De duivel heeft het hart van elk menselijk wezen vervuild met de gedachte dat God ons haat. De duivel vertelt ons, dat God ons zal doden, als Hij ons eenmaal te pakken krijgt. En het middel dat de satan gebruikt om ons dat te zeggen heet religie.
Religie is uitgevonden om God van ons weg te houden. Heb je daar wel eens over nagedacht? De mens weet wel dat God er is, maar hij wilde dat het niet zo was. En daarom vindt hij religie uit. We maken een huis en laten God daarin wonen. Want als Hij daar woont, blijft Hij tenminste uit onze huizen weg. En we noemen de plaats waar God woont: het huis van God. De mens tracht God onder controle te krijgen. Het “probleem” beheersbaar te maken.
Daarnaast maken we ook nog speciale dagen, waarop we met z’n allen naar het huis van God gaan om Hem te bezoeken. Minstens 1 keer per week is het zover. Dan stellen we ook nog speciale mensen aan, om voor ons met Hem te praten. Zodat we maar niet in Zijn buurt hoeven te komen. Want dat zou vreselijk zijn. Dat is religie. Het houdt God ver bij ons uit de buurt. Intussen gaan wij ons gang, zonder dat we ons voortdurend bewust hoeven te zijn van die blik over onze schouder.
Van zo’n God kun je niet houden. Je bent blij dat Hij een flink eind uit de buurt woont. Maar ondertussen is het hart vervult van rebellie tegen die God. De meest rebellerende mensen zijn religieuze mensen. Dat is de wereld waar we in leven. De wereld van koning Saul. De leugen gelovend, dat God ons haat.
In ons geslacht, in onze familie, kwam een speciale Persoon. Iemand die compleet deel uit maakte van het menselijk geslacht. Maar toch ook geheel anders was. Jonatan was een zoon van Saul. Maar zoveel als Saul David haatte, zoveel hield Jonatan van David. Nu staat er iemand in het menselijk geslacht op, van onze familie, maar toch geheel anders: Jezus. Hij is zo anders, dat Hij onze verbondsvertegenwoordiger kan zijn. Waar in het menselijk geslacht kun je iemand van dat gehalte vinden?
Wie kan de plaats innemen van alle mensen? Wie is waardig genoeg om in plaats van alle mensen voor God te staan en een verbond met Hem sluiten? Wij zijn ver van God verwijderd. Wij kunnen niet eens tot God naderen, al zouden we dat willen. Niemand van ons kan ons allemaal vertegenwoordigen. Ik kan alleen maar mezelf presenteren. En ik kan niet tot God naderen, want ik ben het vanuit mezelf niet waardig. Wie is in staat om de plaats in te nemen van alle mensen?
Jezus kwam naar deze wereld om juist dat te doen. Dat zijn de zegeningen van het nieuwe verbond. Het verbond heeft Hem zijn leven gekost. Hij heeft zijn bloed er voor gegeven. Het verbond is met bloed bezegeld. Daardoor is het onverbrekelijk. Niemand kan het verbond nog ongedaan maken. Voor eeuwig staat het recht overeind: God houdt van ons en heeft in Jezus Christus een verbond met het menselijk geslacht gesloten. De opstanding van Jezus Christus vertelt ons dat het verbond ook werkelijk is bekrachtigd. Door zijn opstanding heeft Hij ons kunnen vertellen, dat onze zonden vergeven zijn. Dat we niet meer bang hoeven te zijn voor God. Dat er een nieuw hart is voor een ieder die deel uit wil maken van het verbond dat Jezus Christus voor ons heeft gesloten.
Elke keer als we de beker en het brood ronddelen in onze geloofsgemeenschap, is dat het teken van dat nieuwe verbond. Het bewijs is het leven Gods, dat door zijn Geest in ons is uitgestort. Religie heeft afgedaan. Er is ware vriendschap met God mogelijk. God woont niet meer in een huis, maar in ons hart. En vanuit die gemeenschap met God, gaat de liefde Gods uit naar degenen die nog geen deel hebben aan de zegeningen van het nieuwe verbond.
Net als Mefiboset hebben ook wij niets toe te voegen aan het verbond. Het is gesloten. Het enige dat we hoeven te doen is zeggen: dank U wel. Natuurlijk zullen we onze Lo-debars vaarwel moeten zeggen. Maar als je deel uitmaakt van het verbond, wie wil er dan nog terug?